لطفا قابلیت سگ شدن من رو دست کم نگیرین....
من میتونم در عین حال که قربون صدقه گل و گیاه و گنجشک و زمین و زمان میرم....
اونقدر خشک و بی احساس بشم که قابلیت تفکیک این دوتا شخصیت برای هرکسی سخت باشه!
نه داد میزنم و نه حتی سرزنش میکنم....
فقط نگاه میکنم و بی تفاوت رد میشم...
سفر از خوبی بی حد و حصر به محتاج نگاهی.....
برچسب:
نویسنده: مانی جلالی